STRATY WOJENNE Zagrabione przez Niemców w czasie II wojny światowej i dotąd nie odnalezione dzieła sztuki z kościoła Mariackiego Kościół Mariacki poniósł w czasie II wojny światowej poważne straty. Pod koniec sierpnia zdemontowano ołtarz Wita Stwosza, figury przewieziono do Sandomierza a części ornamentalne ukryto w Krakowie. Hitlerowcy po intensywnym śledztwie znaleźli jednak dzieło i wywieźli do Norymbergi. Po zakończeniu wojny ołtarz został rewindykowany decyzją gen. Dwighta Eisenhowera. Przywieziony w 1946 roku do Krakowa został poddany konserwacji a następnie wyeksponowany w salach zamku na Wawelu. Do kościoła powrócił dopiero po zmianie klimatu politycznego w 1957 roku. Hitlerowcy zagrabili również dziewięć obrazów pędzla wybitnego malarza niemieckiego Hansa Suessa von Kulmbach tworzących cykl poświęcony św. Katarzynie Aleksandryjskiej, trzy malowane kwatery ołtarza Nawrócenia św. Pawła autorstwa Michaela Lencza von Kitzingen, oraz liczne zabytki złotnictwa. Fotografie i opisy zrabowanych zabytków zostały następnie ujęte w publikacji zatytułowanej Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement, wydanej we Wrocławiu w 1940 roku. Był to katalog dokumentujący zarekwirowane z terenu Polski najwyższej klasy dzieła sztuki, przeznaczone do osobistej dyspozycji Adolfa Hitlera. Poniżej pokazujemy zdjęcia i informacje o obiektach, których dotąd poszukujemy. Michael Lencz von Kitzingen Ołtarz Nawrócenia św. Pawła 1522 Zachowała się unikalna fotografia kolorowa tego dzieła wykonana przed wybuchem wojny przez Adolfa Guzika. Konserwacja komputerowa pozwoliła na odtworzenie jej pierwotnych barw. Scena główna ołtarza Nawrócenia św. Pawła, fot. Stanisław Kolowca Nawrócenie cesarzowej Technika: Olej na desce Wymiary: 118 x 62 cm Obraz należał do cyklu św. Katarzyny z tryptyku namalowanego pierwotnie do kaplicy Bonerów w kościele Mariackim. Scena nawrócenia cesarzowej i jej kanclerza Porfiriusza należała do najlepiej namalowanych z całego cyklu. Według monografistów szczególnie zwracał uwagę sposób malowania szat i bogaty strój cesarzowej o wyrafinowanej kompozycji barwnej: niebieska suknia i czerwone przybranie głowy. Zrabowany: 5 lutego 1940. Kwit rekwizycyjny podpisał dr Werner Kudlich. Ujęty w „Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement“ pod nr. 23 e. Ścięcie św. Katarzyny Aleksandryjskiej Technika: Olej na desce Wymiary: 118 x 62 cm Obraz należał do cyklu św. Katarzyny z tryptyku namalowanego pierwotnie do kaplicy Bonerów w kościele Mariackim. Scena ścięcia świętej ujęta z wyczuciem dramatyzmu, umieszczona na tle pejzażowym. Według monografistów charakteryzował się harmonijną kompozycją barw czerwonej, pomarańczowej, jasnozielonej i różowej. W warstwie kolorystycznej zdradzał wpływy szkoły weneckiej. Zrabowany: 5 lutego 1940. Kwit rekwizycyjny podpisał dr Werner Kudlich. Ujęty w „Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement“ pod nr. 23 g.   Gotycki kielich mszalny, Warsztat krakowski, 1480 Technika: srebro złocone, odlewane, kute, trybowane Wymiary: wysokość 19.2 cm Stopa sześciolistna z płaskorzeźbionymi przedstawieniami Chrystusa w studni, Matki Bożej, świętych Jana Chrzciciela, Jana Ewangelisty, Wacława i Stanisława. Nodus w formie architektonicznej. Czara ujęta w koszyczek z rytowanych promieni zwieńczony mięsistym akantem. Na czarze kielicha rytowana inskrypcja: calicem salutaris acipa[m] et nomen[n] domi[ni] i[n]vocabo. Zrabowany: 4 czerwca 1940. Kwit rekwizycyjny podpisał prawdopodobnie dr Erich Meyer-Heisig z Wrocławia. Ujęty w „Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement“ pod nr. 262. Barokowy kielich mszalny Ok. poł. XVII w. Technika: srebro złocone, odlewane, kute, trybowane Wymiary: wysokość 26 cm Stopa kolista w zarysie z falistymi uskokami. W trzech rozdzielonych wolutami polach uskrzydlone główki aniołków. Pierścień u nasady nodusa skomponowany z trzech główek anielskich. Nodus gruszkowy z plastycznymi główkami aniołków i figurkami świętych i Matki Boskiej w niszach. Czara z medalionami ze scenami m. in. Ostatniej Wieczerzy, rozdzielonymi główkami aniołków. Zrabowany: 4 czerwca 1940. Kwit rekwizycyjny podpisał prawdopodobnie dr Erich Meyer-Heisig z Wrocławia. Ujęty w „Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement“ pod nr 280.